7994 من عاند الحقّ صرعه . هر كه دشمنى كند با حقّ بيندازد حقّ أو را ، مراد به « دشمنى با حقّ » اينست كه أمر حقّى را خواهد كه زايل وباطل كند ، و « انداختن حقّ أو را » در آخرتست يا در دنيا نيز . 7995 من اغترّ بالامل خدعه . هر كه مغرور شود باميد مكر كند با أو ، مراد به « مغرور شدن باميد » فريب خوردن از آنست وگمان حصول آن وسعى كردن از براي آن ، وبه « مكر كردن آن با أو » اين كه بر نيايد وبآن نرسد وتعب وزحمتى باو ماند چه اين بمنزلهء مكريست كه كسى با أو كند وأو را بسبب آن در زيان وخسرانى اندازد . 7996 من كثر حرصه قلّ يقينه . هر كه بسيار باشد حرص أو كم باشد يقين أو ، يعنى اين نشان كمي يقين اوست بحقّ تعالى وصفات أو ، يا اين كه حرص زياد سبب كمي يقين أو گردد . 7997 من كثر شكّه فسد دينه . هر كه بسيار باشد شكّ أو فاسد شود دين أو ، يعنى شكّ را پر بخود راه نبايد داد ودر هر باب بقدر امكان تحصيل يقين بايد كرد كه اگر كسى چنين نكند وشكّ أو بسيار شود عادت كند بآن وباعث اين مىشود كه در اعتقادات ديني نيز يقين أو زايل شود وشكّ راه يابد به آنها ودين أو فاسد گردد . 7998 من كثرت خلطته قلّت تقيّته . هر كه بسيار باشد آميزش أو كم باشد پرهيزگارى أو ، مراد آميزش بسيارست با مردمى كه در ايشان خوب وبد باشد ، وظاهرست كه آميزش با بدان باعث كمي پرهيزگارى مىگردد ، زيرا كه بدى مصاحبان نمىشود كه قدرى سرايت بمصاحب